یادداشت های یک بیگانه

ریسک

2010-12-25T23:59:00.004+03:30

هنوزم در تعجب ام که چه طوری آدمیزاد میتونه از جایی که نزدیک به ۳۰ سال توش زندگی کرده و با ذره ذره وجودش بهش خو گرفته بکنه بیاد به جایی که هیچکس و هیچ چیزش رو نمیشناسه و بخواد دوباره یه زندگی جدید ی رو بسازه.

بعضی وقتها که فکر میکنم به این تصمیمی که گرفتیم و کاری که کردیم به خودمون افتخار می کنم. نه به این جهت که کار درستی کردیم یه نه، به این جهت که جز انسان هایی هستیم که ریسک می کنیم و ترس از ناشناخته ها باعث نمی شه به دنبال تجربه های جدید نریم.

الان ۷ ماهه که اومدیم این جا و می تونم بگم که تقریبا زندگی جدیدی ساختیم. هر دو مشغول کاریم. تعدادی دوست جدید پیدا کردیم. کلی جاهای جدید دیدیم. عادت های جدید پیدا کردیم که بعضی هاشون هم دیگه برامون جدید نیست.

از تصمیم مون راضی هستیم.

زمان بدون کوچکترین توجه به ما میگذره و این ماییم که تلاش میکنیم تا بهش برسیم.

دوستان عزیزم باید باهاتون خداحافظی کنم که هر آغازی را پایانی ست.

برای همتون آرزوی موفقیت می کنم و امیدوارم هممون در زندگی تصمیم های درستی بگیریم.

خبر خوب

2010-11-05T20:59:00.002+03:30

مدیکال مامانم اینا اومد و اونا هم به زودی میان پیشمون.
خــــــــــــــــــــیلی خوشحالم، خـــــــــــــــــــیلی
فکر کنم خبرای خوب برای منتظران مدیکال تو راهه، اینا بالاخره یه تکونایی دارن به خودشون می دن

و زندگی در جریان است

2010-10-23T20:54:00.006+03:30

الان درست ۴ ماهه که اومدیم. کلی اتفاق تو این ۴ ماه افتاده و کلی روزا گذشته با سر خوشی و نا امیدی و غم و شادی.

اما زندگی رو روالش افتاده. یک ماه و نیم میشه که من و همسرم مشغول به کاریم. واسه همون وقت نمی کردم بنویسم.

خبر خوب اینکه دیروز همسرم بعد از یک ماه مصاحبه و رفت و آمد بالاخره توی یکی از شرکت های خوب دیزاین کانادایی

کار پیدا کرد با حقوق و شرایط خوب. حالا کار قبلی و باید ول کنه و از اول نوامبر بره اینجا :)

بالاخره فشار زندگی یکم کم شد و خیالمون راحت. تنها دوری خانواده ست که ناراحت کنندست. امیدوارم اونا هم مدیکالشون به زودی بیاد.

خلاصه زندگی در جریانه.

تورنتو رو دوست دارم، زنده و پر جنب و جوشِ. مثل تهران. دارم کم کم به اینجا عادت می کنم.

راستش اینقدر کار داریم که وقت دلتنگی هم نمی مونه.

خبرهای نگران کننده ای از ایران می خونم یا میرسه. وضعیت اقتصادی و ... خودتون بهتر از من می دونین.

نگران خانواده و دوستانم هستم. امیدوارم اخبار به این بدی که از دور به نظر میرسه نباشه.

امیدوارم همه بچه ها انتظارشون تموم بشه

* مامان می دونم اینجا رو می خونی. دلم برات خیلی تنگ شده

براتون بگم که ...

2010-09-22T22:02:00.004+03:30

وقتی می گن برای یه مهاجر سال اول سخته تو با خودت می گی باید خودمو برای یه سال سخت آماده کنم. اما معنی این جمله رو هیچوقت تا نیای اینجا نمی فهمی، واقعا نمی فهمی.

من الان نمی خوام منفی بافی کنم. اصلا

فقط قضیه اینه که وقتی نزدیک ۳۰ سال یه جایی زندگی کنی که همه المان های دور و برت برات آشنا باشن و همه چی رو بشناسی و بفهمی و بعد یک دفعه مجبور به ترک همه اینها بشی اینجاست که سخت میشه.

صرف اینکه جایی که میری بهشت عالمه یا جای بدیه، انسان به طور طبیعی در زندگی و در محیط زندگیش دنبال پارامتر های آشنا می گرده و وقتی وارد یک محیط کاملا متفاوت میشه این آشنایی زدایی به مغز انسان فشار میاره و زمان میبره تا آدم محیط اطرافش رو برای خودش آشنا کنه.

الان ۴ ماهه که ما اومدیم. از نظر من مهاجرت ۴ تا فاز داره.

اولش خوب ذوق و شوق داری و همه چی خوب و قشنگ و تمیزه و مردم بی عقده و با شعورن، هوا تمیزه، این فاز اول که من اسمشو می زارم فاز ذوق مرگی.

فاز دوم دلتنگی ه که اولش شدیده و به مرور زمان از شدتش کم میشه.

فاز سوم فاز تلاش برای جا کردن خود در محیط جدیده که شامل پیدا کردن کار و دوست و ... میشه که اگه آدم تو این فاز

موفق نشه خوب دچار سرخوردگی میشه و اگه هم که موفق بشه که همه چی خوبه و وارد فاز بعدی میشه

فاز چهارم هم که فاز زندگی ست. زندگی به جریان میفته!

اما فاز دوم که همانا دلتنگی هر از چندی سراغ آدم میاد.

چند تا چیز مهم می خواستم بهتون بگم. یه کارایی هست که قبل از اومدن و در دوران انتظار می تونین انجام بدین. این کارها اصولا کارهای وقت گیری هستن و بهتره تا وقتی ایرانین و دلار خرج نمی کنین و فرصت کافی هم دارین انجامشون بدین.

اول اینه قبل از اومدن می تونین رزومه و cover letter تون رو درست کنین.

تحقیق کنین و یه لیست از شرکت هایی رو که می خواین براشون رزومه بفرستین درست کنین. و زنگ بزنید و اسم فردی که مسئول استخدام و یا بسته به شغلتون فرد مربوطه رو پیدا کنید.

اگر کارتون کار creative هست حتما یک portfolio از کاراتون درست کنید هم به صورت آنلاین هم به صورت پرینت و از ایران بیارید.

یک سایت بهتون معرفی می کنم که خیلی به درد بخوره

http://www.linkedin.com/

این یک سایت نت ورکینگ هست که شما می تونید برای خودتون یک پروفایل درست کنید و رزومه تون رو توش آپلود کنید.

از طریق این سایت می تونید شرکت های مربوط به رشته تون و آدم هایی که توی این شرکت ها کار می کنن و سمت هاشون رو بفهمید. اینطوری می فهمید که رزومه تون رو به کجا و کی باید ایمیل کنید.

از همکارهای فعلی تون هم می تونید بخواید که بیان و شما رو Recommend کنن.

حتی بخش کاریابی هم داره که می تونید کار تخصصی خودتون رو توش جستجو کنید.

پینوشت ما خوبیم و به زودی زندگی به جریان میفته.

در کل از انتخابمون راضی هستیم

این روزها

2010-08-10T21:55:00.004+04:30

سلام

این روزها بازم دنبال کار می گردیم. همچنان رزومه فرستادن به این رو و اون ور و رزومه بردن دم در شرکت بعضی از شرکت های دیزاین.

همه می گن وقتی آدم مهاجرت می کنه چند ماه و یا شایدم یک سال اولش سخته! این جمله رو آدم میشنوه ولی تا نیاد اینجا درکش نمی کنه. اشتباه نکنید نمی گم بده می گم سخته. یعنی اینکه خودتونو باید برای هر سختی آماده کنید.

بیکاری و دلتنگی همزمان با هم ممکنه اذیتتون کنه.

سعی کنید که روحیه تونو از دست ندید و دست از تلاش برندارید. تو این مدت نا امیدی بزرگ ترین دشمن آدمه! ناامیدی باعث نا کارآمدی می شه.

هوا خیلی خوب شده و واقعا همه جا زیباست.

شنبه رفتیم toronto islands، هوا خوب بود و طبیعت خیلی خوشگلی داشت. این جزیره ها در واقع زنجیره ای از جزیره های کوچیک به هم چسبیده در دریاچه انتاریو هستن که به فاصله کمی (تقریبا ۱۵ دقیقه با کشتی ) از جنوب شهر تورنتو قرار دارن. یک مکان خوب برای پیک نیک کردن و شنا.

منظره دان تاون تورنتو از این جزیره ها واقعا دیدنیه!

اینم چند تا عکس

امیدوارم دفعه بدی که میام بنویسم خبر خوب داشته باشم.

این روزها

2010-07-31T19:24:00.002+04:30

بالاخره اومد. اون دلتنگی که از همون اول تعجب کرده بودم از نیومدنش.

من خیلی به خانوادم وابسته ام. بیشتر از اونی که فکرشو بکنی. تا قبل از ازدواجم تعداد دفعاتی که شب خونه خودمون نخوابیدم و مثلا خونه دوست صمیمی م موندم ( به غیر از وقت هایی که مسافرت رفته بودم) فقط یک یا دو بار بود.

بعد از اینکه ازدواج کردم با اینکه خونمون کوچه روبرویی مامان اینا بود تا یک ماه گریه می کردم و این جدا شدن واسم خیلی سخت بود. از وقتی که اومدم اینجا انتظار داشتم که خیلی سخت باشه اما ماه اول گذشت و من دلم تنگ شد اما نه زیاد.

اما حالا،

خیـــــــــــــــــــــــلی دلم براشون تنگ شده. همه اینجا می گن این دوره رو داری، همه دارن، کم کم کمرنگ تر می شه تا بالاخره عادت می کنی. گفته بودم که مامانم اینا هم منتظر مدیکالن. اما کارشون به یه گره ای خورده بود که حلش کردن و دوباره مدارکی رو که خواسته بودن فرستادن. امیدوارم که کارشون درست بشه و هین روزا مدیکالشون بیاد.

هر چند که وقتی بیان میرن Prince Edward Island برای یک سال اما همین که بدونم اومدن خیالم راحت می شه!

و میرم می بینمشون. دلم برای خانواده همسرم هم خیلی تنگ شده.

* هوا از اون حالت گرمای کشنده در اومده و بهتر شده.

* ما هنوز دنبال کاریم. بیش از ۳۰۰ رزومه ایمیل کردیم. یه سری رزومه رو بردیم شخصا تحویل دادیم و یه سری رزومه

رو هم قراره دوباره ببریم. یه چند تایی مصاحبه رفتیم که قراره خبرشو هفته دیگه بدن.

یک کار پروژه ای گرفتیم. ۱۰ اگست هم قرار داریم که بریم یه مرکز Career Foundation که به تازه واردین یه سری خدمات میده از جمله راه های کاریابی و درست کردن رزومه و آماده سازی برای مصاحبه کاری و ..

http://www.careerfoundation.com/index.html این هم لینکشه.

* همه اینو گفتن اما چون مهمه من باز هم می گم. زبانتون رو قوی کنین بعد بیاین. زبان خیلی مهمه و بدون زبان کار بی کار

تبریک

2010-07-25T20:10:00.001+04:30

دوست های عزیزم. ازدواجتون رو بهتون تبریک می گم و امیدوارم بهترین تجربه های زندگی تون رو با هم بکنین.

همیشه شاد باشید و بدونید که ما همیشه به یادتون هستیم.

زود همدیگرو می بینیم.

دوستتون دارم

هوا بس ناجوانمردانه گرم است.

2010-07-08T21:50:00.005+04:30

فکر می کنین هوا الان چند درجه ست؟ ۳۴ درجه! نه ازون ۳۴ درجه های تهران ها. شما مقدار زیادی رطوبت هم بزن تنگش.

ما رفتیم یه پنکه خریدیم ۸۰ دلار به هیچ دردی هم نمیخوره! آخه خونمون ایر کاندیشن نداره. البته فقط ۳-۴ هفته گرمای اینجوری داره اما تو همین ۳-۴ هفته، پنکه جواب نمیده باید برید کولر گازی بخرید.

این روزها همش مشغول فرستادن رزومه به تقریبا همه شرکت های تبلیغاتی زنده و مرده تورنتو هستیم. چه گرافیست بخوان چه نخوان! اسم شرکت های تبلیغاتی رو هم از روی کتاب زرد تورنتو پیدا می کنیم.

خلاصه اینجا می گن که دنبال کار گشتن خودش یه کار تمام وقته و راست هم میگن. ما از صبح تا شب پای کامپیوتریم و دور از جونتون نشینمن گاهمون به صافی گراییده :)

میوه

2010-06-29T07:11:00.007+04:30

می گن میوه های خارجه اصلا مزه نداره درشت هست اما مزه؟ نچ! می خوام بدونم کی این حرفو زده!؟ نه میخوام بدونم!

نه جانم اصلا هم از این خبرا نیست. توت فرنگی هست اندازه سیب خیلی هم خوشمزه. از پرتقال که نگم برات.

البته منم میوه هایی که تو بچه گی تو ایران می خوردم یادمه که خیلی خوشمزه بودو عطر و بو داشت اما این چند سال عقده ای شدم که یه توت فرنگی بخورم مزه خیار نده!

خلاصه اینکه نگران میوه نباشید، :)))

اما خیار اینجا هست بلا نسبت بگم اندازه چی؟ اما مزه و عطر خیار نداره.

پینوشت ۱: نمی دونم چرا همش راجع به خوراکی می نویسم. بابا ملت منتظر ۴ تا مطلب مفیدن!

ماست درست کردن

2010-06-28T19:19:00.004+04:30

اینجا ماست گرونه و ما هم ماست خور! خلاصه تصمیم گرفتم از اون کارهایی که هیچوقت نمی کنم و بکنم. اونم ماست درست کردنه. تو اینترنت یه گشتم و خلاصه یه بارم درست کردم که خیلی شل شد و ریختمش دور. دیشب دوباره با پروویی هر چه تمام تر درست کردم و خوب شد. :)

طرز تهیه ماست:

مواد لازم:
شیر=1 لیتر(5پیمانه)
ماست=2قاشق سوپخوری (به ازای هر لیتر شیر ۲ قاشق ماست)
طرز تهیه:
شیر را می جوشانیم می گذاریم کمی سرد شود بحدی که دست را نسوزاند نکته حساس حد گرمی شیر است که باید انگشت گرمی آنرا کاملا حس کند بدون آنکه انگشت را بسوزاند بعد قاشق ماست را از کنار ظرف داخل شیر می ریزیم ظرف را آهسته تکان می دهیم تا شیر با ماست کمی مخلوط شود بدون آنکه آنرا بهم بزنیم بعد بشقابی را روی دهانه ظرف می گذاریم و روی آنرا با پارچه کلفتی مثل پتو می پوشانیم 4 تا 5 ساعت باید بماند تا ماست بسته شود و سرد شود بعد روی آنرا باز کرده در جای خنکی می گذاریم تا کاملا سرد شود. توضیح آنکه اگر ماست آب انداخت و بره بره شد شیر زیاد داغ بوده و اگر ماست نبست شیر سرد بوده و یا مایه ماست آن که همان دو قاشق است کم بوده یعنی ار اندازه گیری شیر و ماست دقت نشده. ظرفی که ماست را در آن درست می کنیم باید در ظرف مناسب مثل چینی یا بلور تهیه نماییم .
ممکن است ماست را با کمی شیر مخلوط نموده بعد ماست را ریخت و در اینصورت ماست رویه نمی بندد.

* فعلا دنبال کاریم.

کارهای مهمی که پس از رسیدن باید بکنیم

2010-06-23T07:44:00.002+04:30

سلام. بعد از رسیدن به کانادا همه شما احتمالا یا خونه اقوام و آشنایان هستید یا یه مسافر خونه ای هتلی جایی.

به هر حال در روزهای اول چند تا کار مهم هست که باید انجام بدید.

۱- اقدام برای کارت( PR (

Permanent Resident Card

که تو همون فرودگاه مونترال (بچه های کبکی) این کار انجام میشه

۲- اقدام برای SIN نامبر (

Social Insurance Number

) که در مراکز service canada قابل انجامه که باید از روی اینترنت نزدیک ترین مرکز به محل سکونتتون رو انتخاب کنید.

۳- باز کردن حساب بانکی

۴- اجاره خونه

۵- Ontario Health Insurance (OHIP) یا کارت بیمه خدمات درمانی، - این مال انتاریوست، اسمش تو ایالت های دیگه حتما فرق میکنه- اما این کارت رو وقتی میتونید بگیرید که یک جا رو اجاره کرده باشید، چون مدرکی میخواد که ثابت بشه شما در اون ایالت سکونت دارید.

چند نکته

2010-06-19T11:24:00.005+04:30

سلام دوستان

این روزها بعضی از دوستان در وبلاگ های مطالبی نوشتن و براشون سوال شده که چرا بچه ها وقتی پاشون میرسه اینجا دیگه کمتر مینویسن یا اصلا نمی نویسن.

برای کمتر ننوشتن مطمئنن هر کسی دلایلی داره. من اینجا در مورد خودم میتونم صحبت کنم. البته هنوز نمی دونم که در آینده قراره چی بشه. کمتر بنویسم یا اصلا شاید روزی دیگه ننویسم یا برای همیشه بنویسم :)

ماها هممون قبل از اومدن به اینجا حسابی انتظار و استرس کشیدیم. هزار تا حرف جور وا جور از وکیل و وبلاگ و اینور اونور شنیدیم. تا انتظار بیش از حد معمول میشد، دنبال یه خبری، علتی چیزی میگشتیم. کلا من تو مدت انتظار حال و روز خوشی نداشتم و این نیاز و در خودم احساس میکردم که اگه وبلاگ بنویسم یه جایی دارم که درد و دل کنم و غر بزنم و ناله کنم و یه کسایی هم که با من درد مشترک دارن بیان باهام همدردی کنن و دلداری و شاید امید بدن. اطلاعاتی که دارم به همه بدم و اطلاعات بگیرم و در جریان اتفاقات تو زمینه مهاجرت باشم.

اما از وقتی میای اینجا طبیعتا اون نیاز برطرف میشه!

حالا اگر بخوای به نوشتن ادامه بدی یا باید علاقه و عادت به خاطره نویسی داشته باشی و بخوای از وبلاگت مثل دفترچه خاطرات استفاده کنی، یا اصولا به نوشتن علاقمند باشی یا انسان مهربونی باشی و فقط برای دادن اطلاعات به دوستان مجازیت بنویسی. یا هنوز نیاز به همدردی و تایید و امید بقیه داشته باشی.

و تا زمانی که یکی از نیاز های بالا رو در خودت احساس کنی مینویسی.

بگذریم.

اینجا هوا عالیه. ما خونمون بالاخره خونه شد. داریم رو رزومه هامون کار می کنیم. من بر سر دو راهی درس خوندن و کار کردن هستم و دارم فکر می کنم.

یه چیزایی هست که برای کسایی که میان تورنتو می خوام بگم چون فقط راجع به اینجا اطلاعاتی اونم مختصر دارم.

دوستان درسته که اینجا همه چی هست اما شاید بهتر بدونین اون اول که خرج زیاده یه چیزایی رو که دارین با خودتون بیارین که اینجا دوباره پول ندین. مثل قابلمه و پتوی مسافرتی و کتری و قوری و روکش کوسن و یه مقداری لوازم تحریر ( دفترچه یادداشت ) و ... تا جایی که جا دارین چیزاتونو بیارین. اما اگه چیزی رو میخواین بخرین و ندارین بهتره بیاین از همین جا بخرین. مثلا کاپشن و لباس گرم اگه چیزی دارین بیارین چون بالاخره تو پاییز به درد میخوره اما برای زمستون باید از همین جا بخرین.

حالا باز میگم بهتون

تورنتو

2010-06-07T03:37:00.003+04:30

ما الان تورنتو هستیم. خونه دوستامون. حساب باز کردیم. درخواست کارت sin دادیم و خونه پیدا کردیم. مرکز شهر. ۱ خوابه ماهی ۱۰۰۰ دلار. دوشنبه یا سه شنبه تحویلش میگیریم.

همه چی که تا الان به خوبی پیش رفته! البته ما خیلی شانس آوردیم که اینجا دوستامون بودن و کلی بهمون کمک کردن.

هوا خوبه، مردم خوش اخلاق و مهربون و کار راه بندازن.

اما در مورد فریت:

کسایی که میان شهرای بزرگ: همه چی اینجا هست با قیمت های مختلف از ارزون تا گرون! با قیمت خوب همه چی پیدا میشه! مگر اینکه چیز خاصی داشته باشین که یادگاری باشه یا دوستش داشته باشین اونو میتونین فریت کنین. ولی اینجا باید کسی رو داشته باشین که ماشین داشته باشه و ببرتون کارگو و وسایلاتون رو بیاره وگرنه خرجتون خیلی میره بالا و شاید مجبور شین ۲ بار تا فرودگاه برین و بیاین. نمی گم فریت کردن خیلی دردسر داره اما همچین راحتم نیست.

۶۰ دلار هم موقع تحویل بار اگر به موقع برید باید بدید وگرنه اگه اشتباه نکنم به ازای هر شب دیر رفتن شبی ۶۰ تای دیگه باید بدید.

حالا براتون بازم می نویسم.

@montreal

2010-05-30T01:36:00.003+04:30

سلام ب\ه ها

ما مونترال هستیم. خونه یکی از دوستامون. دوشنبه هم میریم تورنتو. مونترال شهر بسیار زیبایی ی. هوا بسیار خوبه. فعلا که حالت توریست داریم و از شهر خیلی خوشمون اومده. به خصوص که پر موزه و گالری و کافه ست! :)

دوشنبه ساعت ۸ یه ون دربست کردیم تا تورنتو. ۲۵۰ دلار میگیره. میاد دم خونه دنبالمون و تورنتو هم میبرمون دم در خونه دوستمون. یه ۳-۴ روزی خونه دوستمون هستیم تا خونه ۱یدا کنیم.

فعلا که با نگاه توریستی همه چی خوبه :)

سفر بزرگ

2010-05-24T12:30:00.002+04:30

۳ روز دیگه میریم. هم خوشحالم، هم میترسم. دارم با بزرگ ترین تغییر زندگیم مواجه میشم. اما به آینده خوشبین هستم و

مطمئن از انتخابم.

این چند روزه حسابی کار داشتیم و کلی انرژی صرف کردیم. فردا هم میریم که بارهامون رو برای فریت ببریم فرودگاه امام. از ساعت ۸ صبح تا ۳ بعد از ظهر هستن.

شاید تا وقتی برسیم کانادا دیگه نتونم بیام اینجا اما حتما در اولین فرصت میام و براتون می نوسیم. :) فعلا تا کانادا

از مدیکال تا ویزا و بعد از آن

2010-05-17T03:09:00.003+04:30

خوب بعد از مدیکال من از اونجایی که از روی تجربه و دیرتر شدن هر مرحله از مهاجرت از حد انتظار، کار زیادی نکردم جز رفتن دنبال مدارک. مدارکی مثل:

۱- سابقه گواهینامه

۲- سابقه بیمه ماشین و گواهی عدم خسارت به بیمه

۳- شرح درس و تایید مدارک توسط وزارت علوم ( اینو قبل از مدیکال گرفته بودیم).

۴- گرفتن recommendation letter از شرکت

۵- گرفتن recommendation letter از اساتید دانشگاه

۶- ترجمه همه مدارکی که ترجمشو ندارید.

۷- کلا این مدارک رو حتما باید ترجمشو داشته باشید:

شناسنامه ها، کارت های ملی، کارت پایان خدمت، شند ازدواج، گواهینامه ها، ریز نمرات دبیرستان-پیش دانشگاهی- لیسانس و ... مدرک اصلی دیپلم-پیش دانشگاهی- لیسانس و ... اگه تو جایی یا انجمن صنفی چیزی عضو هستید گواهی عضویت،

* تو این مرحله بهتره برین برای ۲-۳ تا تاریخ بلیط رزرو کنید.

--بعد از اینکه ویزا میاد بستگی به وقتی داره که تا رفتن دارید. اگه مثل ما بخواید زود برید برنامه تون یکم فشرده میشه! باید یه برنامه ریزی اساسی بکنید. یه لیست با در نظر گرفتن اولویت ها تهیه کنید و شروع کنید کارای توی لیست رو انجام دادن. بعضی هاش که یادم مونده رو اینجا می نویسم.

۱- گرفتن ویزا حالا یا از سوریه یا با پست.

۲- خرید بلیط

۳- فروش وسایل ( ما یه سمسار آوردیم و گفتیم ما می خوایم خودمون وسایلمون رو بفروشیم شما واسمون قیمت بزار، قیمت گذاشت گفت این قیمتی یه که شما به شخص میفروشین، خودم ۲۰ درصد زیر قیمت می خرم. ۲۰۰۰۰ تومن م گرفت. ما هم رو قیمت مخصوص شو ی ایشون ۱۵ درصد دیگه کشیدیم و همه وسایلو توی ۲ روز فروختیم. بهتره قیمت ها تون رو اونقدر بالا نزارین که آخر سر نصف وسایل بمونه و مجبور شین مفت بدین سمسار ببره. سعی کنین یه قیمت معقول بزارین . همه چیز رو هم برای روزی که میخواین وسایل رو بفروشین تمیز کنین که اگه کسی اومد بخره نخوره تو ذوقش).

۴- خرید چمدان، و چمدان کابین

۵- خرید زعفران و نبات ( که اونجا گرونه )

۴- خرید طلا ( اگه دلتون خواست)

۵-جمع و جور کردن و تحویل کارها

۶- درست کردن یک پورت فولیوی خوب ( در مودرد کار ما )

۷- درست کردن اینترنت بانک برای حسابتون اگه تا حالا ندارین

۸- خرید بابل رپ یا همون کیسه حباب دار خودمون و چسب پهن و باریکو وسایل بسته بندی

۹- خرید فرش اگه میخواین یا اگه فرشتون رو دارید میبرید شستشوی فرش

۱۰- گرفتن همه پول ها تو از اینور و اونور و مشتری و ...

۱۱- گرفتن پوشاک یا وسایل مورد نیاز

۱۲- دندان پزشکی

۱۳- چشم پزشکی

۱۴- دکتر زنان

۱۵- خرید لوازم آرایش در حد نیاز کوتاه مدت

۱۶- بستن چمدان ها ( این قسمت یکی از سخت ترین قسمت های کاره!!! وسایلی که ما میبریم :

- پوشاک و کفش و ...

-زعفران و نبات و ادویه و شمبلیله خشک (اونجا هست توی مغازه های ایرانی اما گرونه)

- قابلمه و ماهیتابه

- لیوان شیشه ای دسته دار برای چایی

- دکوری هایی که از جاهای مختلف جمع کردیم

- رنده، سرویس قاشق چنگال

-کابل های کامپیوتر، سی دی های نرم افزار، اسکنر، تبدیل دوشاخه، هارد اکسترنال،

-کتاب های مهم و کارهای طراحی و نقاشی و کارهای دانشگاهمون و تابلوها که فریت میکنیم.

-وسایل بهداشتی

- ملافه و حوله و یه لحاف خیلی سبک

- چند تایی دی وی دی فیلم که اورجینال هستن

- ...

۱۷- فروش ماشین

-۱۸ فروش موبایل و ...

۱۹- گودبای پارتی اگه دارید

۲۰- فریت کردن وسایل ۲ روز قبل از پرواز

۲۱- خرید دلار

۲۲- خداحافظی های تلفنی و حضوری

اگه چیزی یادم اومد اضافه می کنم.

* ما اول میریم مونترال ۲ روز میمونیم خونه یکی از دوستامون. از مونترال یه ون دربست میکنیم تا تورنتو. اینطوری هم به صرفه تره، هم میاد جلوی در خونه دنبالت و میبره تا دم در آدرسی که تو تورنتو داری، هی نمی خواد تاکسی بگیری بری فرودگاه دوباره رسیدی تاکسی بگیری بری به آدرس تورنتوت. ۵-۶ راهه! هم فاله هم تماشا. هوا هم که خوبه

تورنتو هم باز میریم خونه یکی دیگه از دوستامون تا یه جا اجاره کنیم.

روزای آخر خیلی کار دارین و خیلی فشار روتونه. زن وشوهرا تو روزای آخر همیدیگرو کمک و درک کنن و رو نرو هم نرن.

:) امیدوارم به دردتون بخوره

این روزها

2010-05-10T23:57:00.004+04:30

خوب همه وسایلمونو فروختیم!

همسرم ویزاها رو رفت و از سوریه گرفت :)

برای ۲۷ می بلیط گرفتیم. ایران ایر- کی ال ام نفری 845000 تومان و نفری ۲ بسته ۳۲ کیلویی بار می تونیم ببریم.

بیشتر چیزایی که باید می خریدیم خریدیم. مثل ملافه و ...

بیشتر کارها انجام شده و دقیقا ۱۵ روز دیگه به رفتن ما مونده. فعلا توی مرحله بی حسی روزهای آخر هستیم. اینقدر کار برای انجام دادن داریم که دیگه وقت برای فکر کردن به چیزی رو نداریم. از همه دوستای خوبم ممنونم که بهم این همه تو این مدت کمک کردن. واقعا ازتون ممنونم. ما دیگه توی خونه ADSL نداریم چون تا آخر این هفته خونمون هستیم دیگه تمدیدش نکردیم و از هفته دیگه هم میریم خونه مادر همسرم. اونجا اینترنت پرسرعت دارم و میتونم بیام و بهتون سر بزنم.

خوشحالم که کلی خبرای خوب شده تو این چند وقته برای دوستان وبلاگی :)

بعد از ویزا

2010-04-30T11:46:00.004+04:30

خوب بعد از اومدن ویزا و یه چند ساعتی خوشحال بودن حس بعدی که دارید حس گه استرسه! ( می دونم بی ادبانه ست اما لغت دیگه ای نمی تونه این چنین معنای عمیقی در این جمله داشته باشه)

یه هو می بینی بر خلاف اینکه فکر می کنی تو آدم منظمی بودی و کلی از کارات رو تا حالا انجام دادی کلللللللیییی کار داری که همه اونا رو می نویسی و میبینی ای دل غافل یک ماه هم بیشتر طول میکشه تا کارات تموم شه!!!!!!!! اما از طرفی هم دلت میخواد زودتر بلیط بگیری و بری تا زندگی بلاتکلیفت هر چه زودتر به پایان برسه و زندگی جدیدی رو شروع کنی!

پس مجبوری کارت رو بسیار فشرده انجام بدی ...

بر خلاف اینکه فکر می کنی تو آدم قوی هستی و خیلی دلتنگی نمی کنی و قربتی بازی در نمیاری هر بار که تو جمع دوستاتی اشک تو چشت جمع میشه و میدونی که چقدر دلت واسشون تنگ میشه! به خصوص که به قول دوستمون فرهود رفیق باز و اینکاره باشی که ما هستیم به وضعی .........

اما این رفیق باز بودن چه حالی داره دوستای خوبم کلی بهم کمک می کنن، از همین الان تو خونه یکیشون گودبای پارتی میگیرم، غذاهاشم سه نفر از دوستام قراره درست کنن :))

ما برای ۲۸ می بلیط رزرو کردیم که احتمالا بعد از اینکه ویزا بخوره تو پاس میریم بلیط رو میخریم.

آقا کی فکر میکرد سوریه اینقدر خاطر خواه داشته باشه. رفتیم بلیط بگیریم واسه هفته آینده بلیط نیست. همسرم فعلا تو ویتینگ لیسته! اگرم نشد که هفته بعدش میریم.

خبر خوب

2010-04-29T00:28:00.003+04:30

اولا همین الان فهمیدم که مدیکال دوست عزیزمون مهدی از وبلاگ درباره یک هجرت اومده. به خودش و همسرش تبریک می گم. و همینطور ویزای ما :) راستش اینطوری نیست که مثل بقیه دوستان بنویسم احساسی ندارم! نه، واقعا خوشحالم.

به امید اینکه انتظار همه تموم شه!

سخنی چند...

2010-04-19T10:53:00.008+04:30

چند روزه می خوام یه پست بنویسم، کلی چیز تو ذهنم هست اما نمی دونم چی بنویسم. این روزا به خیلی چیزا فکر میکنم.

آدم وقتی منتظر ویزاست فکرای عجیب زیادی به ذهنش میرسه!

البته فکر کنم هر آدمی هم این چیزا به ذهنش نمیرسه به جز یه آدم مازوخیست مِِثل خودم :)

- نکنه مدیکال رد شیم! نکنه یکیمون ایدز داشته باشه! نکنه ویزا هم مثل مدیکال کلی طول بکشه؟؟؟ نکنه قبل از اینکه بریم همه پروازا از ایران تحریم شه! نکنه فکر می کنم زبانم خوبه اما برم اونجا بفهمم هیچی بلد نیستم. نکنه کار گیرمون نیاد..نکنه برم کانادا و بخوره تو ذوقم!

البته همه این فکرا میان و میرن و خوشبختانه فقط تو یه لحظه کوتاه از ذهن مریض من میگذرن :)

اما یه سوال مهم همیشه باهام هست و اون اینه که وقتی رفتم اونجا می خوام چیکار کنم؟ من همیشه به سینما علاقه داشتم و به دلایل خیلی زیادی اینجا گرافیک خوندم و می خوام اونجا برم و فوق سینما بخونم اما خوب بعد از این همه سال تجربه تو رشته گرافیک دیر نیست برای شروع یک رشته جدید؟ نمی دونم، واقعا نمی دونم ...

اما تصمیمم رو گرفتم، می خوام این شانس رو به خودم بدم و اون کاری رو که دوست دارم انجام بدم. به قولی هیچوقت برای انجام کاری دیر نیست و تمام تلاشمو بکنم.

خوب یه کارایی هم این چند وقته انجام دادیم.

- سابقه بیمه ماشین رو گرفبیم

-سابقه گواهینامه هامون رو از شهرک آزمایش گرفتیم

(نکته عجیب اینه که اون خانومی که سابقه گواهینامه ها رو به ما داد گفت که کانادا به علت جعلی بودن ترجمه سابقه گواهینامه دیگه ترجمه داراترجمه های ایران رو در این زمینه قبول نداره و باید این گواهی ها رو ببریم شخصا وزارت امور خارجه تایید کنیم و از نمایندگی دفترشون در کانادا تحویل بگیریم. وقتی رفتم وزارت امور خارجه در اولین فرصت اطلاعات کامل رو براتون می فرستم).

- وسایل رو قیمت گزاری کردیم:

و اما برای قیمت گزاری وسایل ابتدا آقای سمسار را خبر کرده و مبلغ ۲۰۰۰۰ تومان به جیب مبارک ایشان میریزید.

و قیمت هایی رو که ایشون گذاشتن یه ۳۰آدمای معمولی بفروشید باز رو اون هم یه ۱۰ درصدی میتونین بکشید.

سمسارها این پول رو میگیرن تا فقط وسایل درشتتون رو قیمت بزارن اما مثلا اگه بهشون بگی این اتوی مو چند میگه من نمی دونم. خورده ریزای برقی رو باید خودتون قیمت کرده و نصف قیمت بازار قیمت گزاری کنید.

* دوستانمون رسیدن تورنتو و خونه اجاره کردن، ظاهرا اجاره خونه یه چند درصدی رفته بالا از چند ماه پیش!

پینوشت ۱: سابقه بیمه رو که از هر جایی بیمه ماشین تون رو گرفتید میرید همون جا درخواست می کنید.

بر مورد سابقه گواهینامه که تشریف میبرید شهرک آزمایش و بخش صدور گواهینامه. دم ورودی ساختمونش یه آقایی هست که اگه بهش بگید چی میخواید راهنماییتون میکنه کجا برید. کل کارتون ۱۰ دقیقه طول میکشه.

پینوشت ۲: برای تائید سابقه گواهینامه به وزارت امورخارجه، اداره امور ایرانیان که در میدان توپخانه روبروی متروست بروید.

رزرو بلیط و اطلاعات مربوط به freight

2010-04-06T13:30:00.005+04:30

دوستان می خوام اطلاعات مربوط به پروازها رو که تو این جند روز به دست آوردم بهتون بگم.

*قیمت بلیط:

• BMI تهران- لندن-مونترال ۹۶۷،۰۰۰ تومان (ویزای ترانزیت نمی خواد)

• Iran Air - KLM تهران-آمستردام-مونترال ۸۲۰،۰۰۰ تومان ۹۸۰۰۰ تومان ویزای ترانزیت

• KLM تهران-آمستردام-مونترال ۱،۱۳۰،۰۰۰ تومان ۹۸۰۰۰ تومان ویزای ترانزیت

• Lufthansa تهران-فرانکفورت-مونترال ۱،۱۰۸،۰۰۰ تومان ۹۸۰۰۰ تومان ویزای ترانزیت

( البته این قیمت ها تا 15 Jun اعتبار دارند و از این تاریخ به بعد های سیزن میشه و قیمت ها گرون میشه!)

- من از طریق آژانس توکلی واقع در خیابان ویلا برای اوایل ژون بلیط رزرو کردم. تا ۱۵ روز قبل بلیط باید خریداری شه یا رزرو عقب انداخته بشه اما بابت کنسل کردن رزرو شما پولی نمی پردارید. ما همون پرواز Iran Air - KLM رو رزرو کردیم.

مزیت این پرواز نسبت به پروازهای دیگه بارش هست که برخلاف بقیه که ۲ بسته ۲۳ کیلویی ست، این ۲ بسته ۳۲ کیلویی می تونیم با خودمون ببریم. البته نمی دونم چرا همه آژانس ها این رو نمی دونن اما من برای اطمینان با بخش بار ایران ایر در فرودگاه امام (۵۱۰۰۷۴۴۹ ) تماس گرفتم و از صحت قضیه مطمئن شدم :)

* اطلاعات مربوط به فریت:

شما ۱ هفته قبل از پرواز با شماره ۴۴۶۶۶۸۰۱ و ۵۱۰۰۵۱۹۸ -خانم جهانکش - تماس میگیرید و میزان بار خود را اطلاع میدید و ۳-۴ روز قبل از پرواز بارتون رو برای فریت میبرید فرودگاه امام.

قیمت ها: زیر ۱۷۶ کیلو کیلویی 3.95 $ و از ۱۷۶-۲۵۰ کیلویی 2.70 &

اما مثلا گفت ۲۰۰ کیلو همون ۲۵۰ کیلو حساب میشه؟؟؟این دیگه چه جورشه من نمی دونم.

* این دلار کانادا چی میییییییگگگگگگگگگههههه؟؟؟؟؟؟؟؟؟ روز به روز داره گرون تر میشه و ما پولی که می خوایم ببریم کمتر!!! امروز پرسیدم ۱۰۰۵ تومان بود.

فرستادن عدم سوء پیشینه

2010-03-30T11:36:00.005+04:30

امروز ۳۰ مارچ ما بالاخره عدم سوء پیشینه رو گرفتیم. همون شنبه ۷ فروردین رفتیم آگاهی شاپور و شخصا اونجا پیگیری کردیم و گرفتیمش. اگه می خواستیم بزاریم به عهده پلیس+۱۰ آخر فروردین به دستمون میرسید. خلاسه دادیمش ترجمه و امروز DHL کردیم برای سوریه!

وضعیت status ما تو سایت هنوز In process هستش با اینکه مدیکالمون ارسال شده! این طبیعیه؟ البته فکر نمی کنم اونقدر اینا on time سایت رو به روز کنن.

حالا ببینیم این ویزا کی میاد. این روزا حسابی درگیر کارم. شنبه باید کلی کار تحویل بدم :(

آخرین پست سال ۱۳۸۸

2010-03-20T16:52:00.002+03:30

سال ۸۸ با همه خوبی ها و بدی هاش تموم شد و یه سال دیگه میاد، سالی که معلوم نیست قراره توش چه خبر بشه! برای ما پر از اتفاقات تازه خواهد بود، پر از تجربه های تازه و ...

امیدوارم توی سال آینده کارایی کنم که در پایان سال از خودم راضی باشم.

پاسپورت ها رسید و برای وکیل ایمیل کردم، اما این گواهی عدم سوء پیشینه با اینکه ۱۵ اسفند براش اقدام کرده بودیم نرسید. فکرشو بکنید در این ملکت گلو بلبل سیستم چه جوریه! میگن فایل های عدم ... از ۱۵ اسفند به اینور پریده!!!!!!!!!!!!!!!!!!! هیچکس هم مسئولیت شو قبول نمیکنه! حالا باید هفتم عید بریم دنبالش.

سال نو رو به همه شما دوستانم تبریک میگم و براتون بهترین ها رو آرزو دارم.

یه روز خوب میاد

2010-03-15T20:39:00.005+03:30

این آهنگ توی این شرایط خیلی میچسبه! گوش کنید و به دوستاتون بدید تا گوش کنن.

خیلی شجاعت میخواد که هیچ.ک.س تو این موقعیت که تو ایرانه این شعر رو بخونه!

واقعا دمش گرم.

http://dlb2r.com/Full/Soroush/Hichkas_Ye-Rooze-Khoob-Miad_192.mp3

انجام آزمایشات مدیکال

2010-03-14T18:33:00.004+03:30

سلام.

اولا که به این مشاور ما ابدا نمیشه اطمینان کرد. تلفنی که باهاش صحبت کردم گفت فقط ازت مدیکال خواستن اما نامه ۴ روز بعد رسید ایران و بنده دیدم که توش عدم سوء پیشینه هم خواستن!!!!!! شانس آوردم که من خودم آخر Control Freak هستم و ۳ روز قبلش رفته بودم درخواست عدم ... (خیلی تایپش سخته) رو داده بودم.

اما حالا بعد از ۹ روز جوابش نیومده. امروز رفتم دفتر پلیس+۱۰ که از اونجا اقدام کرده بودیم. چک کرد و دید هنوز گواهی صادر هم نشده!!!!!! کاشف به عمل اومد که به خاطر عید همه جا شلوغه و خلاصه ۴ شنبه تازه گواهی حاضر میشه! که خودمون بریم از پست بگیریم. ماشاالله اینقدر همه تو این مملکت کاری هستن که دادگستری از فردا دیگه کار نمیکنه؟؟؟!!!!!!!

یعنی تازه من اینارو بگیرم باید DHL کنم کانادا ترجمه شه و وکیلم بفرسته واسشون. تازه کل ۲ هفته عید دادگستری تعطیله!

منم ۶۰ روز وقت دارم که اینو بفرستم که ۳۴ روز گذشته بود تازه نامه به دستم رسید و الان تا ۲ هفته دیگه وقت دارم که این مدارک رو به دستشون برسونم. پاسپورت رو که نمیدونم کی حاضر کنن! امیدوارم قبل از عید به دستم برسه.

ما هفته پیش آزمایشات مدیکالمون رو انجام دادیم و تحویل دکتر دادیم. یه سری معاینه ساده و گرفتن فشار خون بود. و بعد عکس از قفسه سینه و آزمایش خون که فقط آزمایش ایدز و هپاتیت به همراه یک چک آپ ساده ست.

خلاصه دکتر گفت اگه ایدز یا هپاتیت یا سرطان ناجور داشته باشید رد میشید مدیکال. درغیر اینصورت همه قبولن.

بعضی از دوستان لیست پزشکان برای آزمایشات مدیکال رو خواسته بودن. یکی از دوستان وب لاگ نویس عزیز توی وبلاگشون ما میریم کانادا، لیست پزشکان رو یه همراه آدرس و شماره تلفن گذاشتن. با تشکر از ایشون.

عید هم که داره میاد و من می خواستم از زیر خونه تکونی در برم که نشد. بالاخره یه چیزایی رو باید تمیز کرد.

ما چند روز اول عید رو میریم شمال :) و بعدش تهرانیم.

به امید اینکه توی این عید دوستان خبرای خوبی بگیرن :)

مهلت پاسپورت

2010-03-07T12:15:00.003+03:30

ممنون از همه دوستانی که تبریک گفتن و منو شاد کردن :) از ته قلب آرزو دارم انتظار همه دوستان تموم شه!

البته هنوز تا ویزا مونده و وقتی ویزای آدم تو پاسش بخوره اونوقته که خیالش راحت میشه.

وکیلمون چند روزیه که مدیکالمون رو فرستاده و امروز و فردا میرسه. برای وقت دکتر هم مه زنگ زدیم به آقای دکتر شریف که مطبشون توی تخت طاووس خیابون میرعماد هستش. ظاهرا سرشون شلوغ نیست و گفتن صبح ها ۸-۱۱ و بعدازظهرها ۲-۷ هر موقع اومدین اومدین.

و اما مسئله مهم: دوستان عزیز توجه داشته باشید که برای اینکه ویزای کانادا تو پاشتون بخوره پاسپورتتون باید یک سال اعتبار داشته باشه. پس اگر فکر میکنین که ممکنه تا زمان مدیکال پاستون اعتبارش یک سال یا یک سال و دو سه ماه باشه برین تمدیدش کنین. الان دیگه پاسپورت ها یه هفته ای میاد دم خونه. چون وقتی پاسپورت جدید گرفتین باید کپی تمام صفحالشو بفرستید واسه داره مهاجرت ( وکیل ما که اینطوری گفته‌)

ما اومدیم بریم پاسپوتمون رو تمدید کنیم دیدیم پاسپورت قدیمیه رو سوراخ میکنن. واسه مدیکال هم که پاسپورت میخواد. باید همون روزی که مدیکالمون رو دادیم واسه پاسپورت اقدام کنیم و وقتی اومد کپی تمام صفحاتش رو برای وکیلمون بفرستیم.

مدیکال لعنتی اومد :)

2010-03-05T03:30:00.002+03:30

همین امروز یه پست گذاشته بودم و گفته بودم که یکی دو هفته ست زدم به در بیخیالی! نمی دونم اتفاقیه یا واقعا وقتی بی خیال میشی اتفاقایی که منتظرشونی میفتن. ( قابل توجه لاله جون )

امشب وکیلمون زنگ زد و گفت مدیکالتون اومده و شنبه یکشنبه برید از دفتر بگیرید. چیز دیگه ای هم نخواستن. اما من واسه اطمینان یه عدم سوء پیشینه درخواست میدم ( وکیلم هم گفت اینکارو بکن)

امشب خونه دوستامون بودیم که ۳ هفته دیگه میرن! برای آخرین بار رفته بودیم اونجا چون فردا خونشون رو تحویل میدن. همه خیلی خوشحال شدن اما من و همسرم اولش هیچ حسی نداشتیم. از بس که دیر اومد!

اما حالا هر چی میگذره تازه احساس خوشحالی میکنم. سریع به مامانم اینا زنگ زدم و گفتم. اونا هم کلی خوشحال شدن.

اینم از مدیکال ما.

شنبه وقت دکتر میگیریم و میریم درخواست عدم سوء پیشینه میدیم.

به امید خبرای خوب برای دوستان وبلاگی :)

از هر دری سخنی

2010-03-04T16:08:00.002+03:30

۱۴ ماه از فایل نامبر ما میگذره و هنوز خبری از مدیکال نیست. دیگه زدم به در بی خیالی. قبلا هر کی ازمون میپرسید کی میرید میرفت رو نروم الان هر کی میپرسه کارتون چی شد ناخودآگاه خنده ام میگیره :)‌ فکر کنم دیوونه شدم رفت. این روزا سرم و به کار و این چیزا گرم کردم. فعلا زندگی میکنیم تا ببینیم چی پیش میاد. اینطوری اعصابم هم کمتر خورد میشه!

از یکی دو تا وکیل پیگیری کردم که آقا ۱۴ ماه گذشته از فایل نامبر ما و مدیکال نیومده، این اشکال نداره و .... و همشون میگن نه دیر نشده همین روزا واستون یا نامه آپ دیت میاد یا نامه آپدیت و مدیکال همزمان میاد.

شنبه میخوایم بریم پاسپورت هامونو تمدید کنیم. آخه وقتی ویزا میخوان بزنن توش باید یک سال از اعتبارش مونده باشه. مال ما چند ماه دیگه منقضی میشه!

یه پیشنهاد دارم واسه عدم سوء پیشینه بهتون. چون عید که تقریبا توی اون دو هفته همه جا یا تق و لقه یا تعطیله.

بهتره ۱۵ اسفند بریم واسه عدم سوء پیشینه اقدام کنیم وقتی اومد ۱ ماه اعتبار داره تا ترجمش کنن.( دفه پیش مال ما یک هفته ای اومد ) اونوقت مثلا اگه آخر اسفند یه خبری شد اینو آماده داریم.

منم به یکس از وکیل هایی که زنگ زدم گفت که دوباره از اول مارچ روند بررسی ها سریع میشه! همون حرفی که امیر در وبلاگ پانیذ زده. چاره ای جز امیدوار بودن نداریم.

و اما خونه تکونی و نگو که اصلا حسش نیست! امسال اصلا انگیزه خونه تکونی ندارم که ندارم. همینجوری یه تمیزی میکنیم اما نه مثل هر سال! فکرشو نمیکردم امسال عید اینجا باشیم.

؟؟؟

2010-02-19T01:17:00.003+03:30

امروز من و همسرم رفته بودیم خونه دوستامون، همونایی که ۵ فروردین دارن میرن کانادا! وسایلای خونشونو قیمت گذاشته بودن و در حال فروششون بودن. فکر می کردیم با هم بریم. فایل نامبرامون ۲۰ روز با هم اختلاف داشت اما الان اونا ۴ ماهه که ویزاشون رو گرفتن. براشون آرزوی موفقیت میکنم.

و اما ۲-۳ روزم هست که برای مامانم اینا که برای PEI از طریق سرمایه گزاری اقدام کردن نامه آپدیت مدارک اومده. از یه طرف واقعا براشون خوشحالم چون هممون میدونیم که انتظار آدم رو به پایان باشه چه حس خوبی داره اما از یه طرف اگه مامانم اینا برن و من هنوز اینجا باشم چی؟ من خیلی به خونوادم وابسته ام!‌ خیلی برام سخته. اینجا همین حوری تحملش برام سخت شده چه برسه اونا که تنها دلخوشی منن هم برن :( خودتون میدونین چه حالی دارم. دوستام و خانوادم دارن میرن و من اینجا همچنان روزهای تموم نشدنی انتظار رو خط میزنم.

هر حرفی بخوام بزنم تکرار مکرراته! بقیه وبلاگای در انتظار هم چیز جدیدی نمی گن! چون نمی دونن چی بگن، همه توی یک رخوت فرو رفتن و این رخوت اسمش انتظاره!

هیچوقت این روزا رو فراموش نمی کنم. چون یکی از سخت ترین روزای زندگیم هستن. تا کی باید منتظر بمونم؟

Valentine Day

2010-02-13T17:56:00.002+03:30

یه کار که با موضوع ولتاین کردم.

شرح سرفصل های دروس دانشگاه

2010-02-10T13:35:00.004+03:30

اولا که خبری نشده! تو لیست نیلوفر جون مدیکال یا نامه آپدیت همه اومد به غیر از ۲-۳ نفر که شامل بنده هم میشه.

دوما من امروز رفتم وزارت علوم تا شرح سرفصل های واحد های دوره لیسانس رو که گذروندیم رو بگیرم تا ترجمه کنم. این قضیه به درد کسایی می خوره که می خوان تو کانادا ادامه تحصیل بدن نیاز به این سر فصل ها پیدا می کنن.

برای این کار شما ابتدا این سرفصل ها رو از اینجا دانلود می کنید، پرینت کرده و به همراه اصل مدارکتون و نامه تصفیه حساب ( آقایون کارت پایان خدمت) و اصل ریز نمره هاون رو می برید وزارت علوم (شهرک غرب، هرمزان) طبقه چهارم اتاق ۴۰۶ خانم محمدی، ایشون مدارکتون رو تایید میکنه و بعد میرید طبقه ۱۴ اتاق ۱۴۰۱ آقای بابایی برگه های سر فصل دروس رو که قبلا پرینت کردید ( همه صفحات ) رو مهر میکنه و دوباره برمیگردید طبقه ۴ پیش خانم محمدی تا تائیدش کنه!

دوستامون دارن ۵ فروردین میرن :(، فکر میکردیم همزمان بریم اما فعلا که نیومده این اسم شو نبر!

واقعا امیدوارم تو همین ماه فوریه تکلیفمون مشخص شه، چون دیگه صبرم به تهش رسیده.

Twilight series

2010-01-28T12:00:00.003+03:30

سلام. طی هفته گذشته من یکی از کارایی که کردم خوندن سری کتاب های twilight بود. 4 جلد کتاب با عناوین :

نویسنده کتاب Stephenie Meyer هستش که یه نویسنده زن امریکاییه! اگه به داستان های فانتزی و ومپایری علاقه دارین این کتاب ها رو حتما بخونین. من واقعا حال کردم با کتاباش. همون کتاب اولش خیلی بهتر از فیلمش بود که معمولا همینطوره کتاب ها از فیلم ها بهتره!

نمی دونم کتاباش تو ایران ترجمه شده یا نه. من e book شو واسه iphone گرفته بودم و خوندم!! بله درست حدس زدید، کور شدم :) هر جلد بین ۳۵۰-۴۵۰ صفحه ست. شما سعی کنین کتابشو بخونین :) ولی عالی بود و ارزش کور شدن رو داشت.

At Last My New Mac Book Pro

2010-01-26T15:10:00.007+03:30

پس از ۴ سال و نیم که از شروع زندگی مشترکمون می گذره حالا هر کی کامپیوتر مستقل داره!!!!!

تو همه این مدت نوبتی کارامون رو می کردیم، حتی یه موقعی اینقدر کار داشتیم که شب تا صبح شیفتی کار می کردیم. اما حالا یادتونه که ما ۵ ماهه تو خونه کار می کنیم. کار به جایی رسید که کارامون اینقدر زیاد شده که یه کامپیوتر جواب نمی ده!

پس منم یه Mac Book Pro خریدم :)

البته خودم با کلی عذاب وجدان توی این مرحله که باید پول قلمبه خرج نکنیم اینو خریدم. به خصوص که اگه می تونستم صبر کنم اونجا با قیمت بهتر و قستی می خریدم اما چه کنم که ابزار کارمه و چاره ای نداشتم.

امروز وکیل که چه عرض کنم مشاور ما اومده بود ایران و ۴ تا مدیکال جدید با خودش آورده بود. مدیکال کلی از بچه های وبلاگی هم اومده اما دریغ از مدیکال ما :( دیگه حرف تازه ای در این زمینه ندارم.

ps: قابل توجه لاله جون اعتیاد داره از حالت لایت به مدیوم تبدیا میشه! اعتیاد به apple رو می گم :)

نیچه

2010-01-26T01:10:00.000+03:30

به من بگو قبل از تولد کجا بوده اي
تا به تو بگويم پس از مرگ کجا خواهي رفت.

نیچه

امید

2010-01-02T19:34:00.003+03:30

سلام. این اولین پستم در سال نو میلادیه! امیدوارم سال جدید سال خوبی برای هممون باشه و پر از اتفاقی خوب.

شنیدم که چند تا از بچه ها براشون از طریق ایمیل نامه درخواست عدم سوء پیشینه کردن. خوب این اولین خبر خوشحال کننده در سال جدید. مثل اینکه سفارت یه تکونی به خودش داده!

امیدوارم به زودی هممون خبرای خوب بگیریم. ما ۲-۳ روز پیش رفتیم درخواست عدم سوء پیشینه دادیم که خودش تا حاضر شه و ترجمه یه ۳ هفته ای طول میکشه! ضرر که نداره آماده داشته باشیم. پیشنهادم به بچه هایی که یک سال از فایل نابرشون می گذره اینه که برن دنبال سوء پیشینه!

پیوست ۱: امروز زنگ زدم دفتر وکیلم تو تهران ( خودش ایران نبود) منشی ش گفت که ما هم این چند روز کلی از این نامه های درخواست عدم سوء پیشینه و یا آپدیت مدارک گرفتیم. که یکی شون هم فایل نامبرش ژانویه ۲۰۰۹ بوده! حالا امیدوارم برای ما ژانویه ای ها یه خبری بشه!

پیوست ۲: یه سوال! اگه واسه آدم درخواست عدم سوء پیشینه بیاد بعد از اینکه بفرستیمش چقدر طول میکشه مدیکال بیاد؟

؟؟؟

2009-12-31T11:17:00.009+03:30

خیلی وقته ننوشته بودم. کلی چیز تو سرم میاد که بنویسم اما امان از بی انگیزه گی! روزگار سختی رو می گذرونم.

تهران، شهرم به آتش و خون کشیده شده و دوستانم، خواهران و برادرانم با تنی کبود از ضربات باتون و چشمی گریان از گاز اشک آور و فلفل همچنان به مبارزه ادامه میدهند. همچنان امید در دل دارند و لبخند بر چشم.

هر روز که شلوغه و می خوام برم تظاهرات به خودم می گم شاید ایندفه یه باتوم بخوره تو سرت و بمیری!‌ شایدم بگیرنت و بعد تو راه رفتن به اینکه به بازجوم چه چیزایی بگم رو با خودم مرور می کنم. (این دیوانگی رو از بچه گی داشتم. با مامانم دعوام میشد م و میشستم با خودم تصور می کردم که حالا از خونه فرار می کنم. میرم خونه دوستام بعد رام نمی دن بعد بدبخت میشم و خودکشی می کنم و بعدشم صحته ای رو می دیدم که دارن منو خاک می کنن و مامانم داره سر قبرم گریه می کنه و اونوقت می شستم و زار زار به حال خودم گریه می کردم.) نکته جالب اینه که از فکر اون که اونروز بمیرم اصلا ناراحت نمی شم. البته این به خاطر وطن پرستی م نیست. نه اونقدرا وطن پرست نیستم که حاضر باشم جونمو به خاطرش بدم. اما قضیه اینه که دیگه خسته شدم. زندگی خیلی سخته! به نظرتون زندگی کردن به سختی ش می ارزه؟

حتی دیگه دلم نمی خواد برم کانادا. حالا برم اونجا که چی بشه. در کل فرقی نمی کنه!

نمی دونم چرا اینقدر بد بین شدم. چند روز پیش سعی کردم دیگه از این به بعد مثبت فکر کنم اما چند روزی بیشتر دوام نیووردم. تاریکی وجودمو پر کرده! نکته ای که این قضیه رو بدتر می کنه اطرافیان هستن. تقریبا همه دوستام افسرده ان. به خصوص بعد از این خوادث اخیر. همه خودشون از من بدترن. از این می ترسم که سرنوشت کشورم چیزی شبیه عراق و افغانستان بشه.........

احساسی دو گانه دار. از یک طرف دوست دارم ایران باشم و شاهد این تحولات از نزدیک باشم از طرف دیگه احساس می کنم یک زندانی ام. تو یه زندان بزرگ که کلیدش هم دست اون کسیه که مدیکال منو باید امضاء کنه! تا آزاد نشم نمی تونم کاری بکنم.

به خدا نمی خوام همش از غم و قصه هام بنویسم. اگه ناراحتتون می کنه نخونیم. اما اینجا حکم دفترچه خاطرات منو داره و دوست دارم احساساتم توش ثبت شه!

این روزا سرم رو با یه سری کارا گرم کردم. ۳ روز در هفته میرم باشگاه. ۱ روز در هفته کلاس رقص هیپ هاپ :) یه روز کلاس مکالمه انگلیسی برای اینکه حرف زدن یادم نره . کلاس طراحی و ۱ روز هم کلاس فلسفه هنر! آره حسابی سرمو گرم کردم. اصلا عادت به تنبلی ندارم. ۲ شنبه ها ۳ تا کلاس دارم که البته چون ۲ تاش تو خونمون برگزار میشه مشکلی نیست. خبری از کار پروژه ای نیست و کار کساده، اگه به زودی کاری نگیریم باز باید از پولایی که جمع کردیم خرج کنیم.

خوب بهتون بگم که ۲-۳ روز دیگه ۱ سال میشه که از فایل نامبر فدرال ما می گذره و خبری از مدیکال نیست. الانم که همه در تعطیلات به سر می برن. اینقدر کارمون طول کشیده و واسم رفت محال شده!

زنگ زدم کلاسای IOM که وقت کلاس بگیرم گفتن اواسط دی زنگ بزن. برای عدم سوء پیشینه هم اقدام کردیم چون یکی دو هفته ای طول میکشه تا حاضر شه و ترجمه اش هم چند روز طول میکشه. دیدم واسه بعضی ها که کارشون طول کشیده قبل از صدور مدیکال ازشون عدم سوء پیشینه خواستن. گفتم حاضرداشته باشیم.

واقعا امیدوارم که تو ژانویه مدیکال من و همه دوستانی که این همه مدته منتظریم بیاد، چون دیگه طاقتم به اون ته ته هاش رسیده! به امید روزای خوب...

پیوست ۱: سال نو ی برو بچز خارجی مبارک!

پیوست ۲: فکر کنم اسم وبلاگمو همون یادداشت های یک دیوانه می ذاشتم بهتر بود. حیف که به این اسم کلی وبلاگ بود.

پیوست ۳: رفتم عکسباران هم عکس با حجاب و بی حجاب گرفتم و که داشته باشم. مدیکال ۲ تا عکس می خواد که من عکس بی حجاب می دم. همه چچچچچچیییززز حاضره تا مدیکال بیاد. بیا دیگه...

پیوست ۴: سال ۲۰۱۰ اومد. امیدوارم امسال برای هممون سال خوبی باشه! می خوام خوش بین باشم، فکر می کنم تو همین ژانویه تکلیفم روشن شه و مدیکالمون بیاد :) ببینیم چی میشه!

باز هم غم دوری مدیکال

2009-12-06T11:45:00.002+03:30

نمی نویسم چون نمی دونم چی بنویسم. اتفاق جدیدی نیفتاده! ما مشغول کاریم و همچنان منتظریم!

زندگی بدون بالا و پایین ادامه داره. اواسط آذره و ۱۱ ماه از تاریخ فایل نامبر فدرال ما می گذره! اگه تا اواسط دسامبر مدیکالامون صادر نشه میده برای سال دیگه! خسته شدم. حتی از فکر کردن به مدیکال خسته شدم و دیگه بهش فکر نمی کنم اما هر چند وقت یه بار میاد سراغم.

فکر نمی کردم دیگه اینقدر طول بکشه!!!! واقعا جریان چیه؟ ای منتظرین مدیکال! کسی خبری از جایی نداره؟ نمی دونه چرا اینقدر دیر شده؟از وکیلی یا از منبع دیگه ای خبری دارین از مدیکالا؟ یعنی هیچ کاری از دست ما بر نمی یاد؟ نمیشه به جایی همگی شکایت کنیم که چرا اینقدر کارمون دیر شده؟

کویر مصر

2009-11-22T10:31:00.002+03:30

۲ روزه رفتیم کویر مصر! خیلی سخت بود. راه طولانی بود اما عوضش می ارزید.

اسم این روستا مصره! سالها پیش مردی تنها به اسم یوسف چاهی در این منطقه می کنه و اینجا رو به اصطلاح آباد می کنه و عزیز مردم میشه! به دلیل شباهت به داستان حضرت یوسف اسم اینجا رو می زارن مصر!

پیوست: مدیکال چند تا از بچه ها اومده و این امیدوار کنندست! امیدوارم طلسم مدیکالا شکسته شده باشه و مدیکالای همه اونایی که خیلی وقته منتظرن اینور سال میلادی بیاد!

کارای جدیدم

2009-10-18T19:22:00.009+03:30

تولد همسر

2009-10-12T09:22:00.004+03:30

شنبه ۲۵ مهر تولد همسر جان هستش! تولد برادرم هم ۲۴ مهره!‌ برای همین ۵شنبه مامان اینا رو دعوت می کنم و جمعه خانواده همسر رو! شنبه هم که روز تولد همسر جان هست ۲ تایی به هم یه برنامه می زاریم. :)

دیگه باید خانواده ها رو دعوت می کردم. به گمونم از عید دعوتشون نکرده بودم. ما بیشتر شبا دوستامون خونمونن. اما مدلشون خوب فرق می کنه! اما مهمونی خانوادگی حسابی سختمه. به خصوص اینکه خونمم ۵۰ متره و پذیرایی توش خیلی سخته!

ماه دیگه تولد خودمه. ما جفتمون پائیزی هستیم. واقعا فکر نمی کردم تولدامون ایران باشیم. اما اینطور که تا حالا پیش رفته یه وقت دیدین عید هم در خدمتتون بودیم.

باز هم انتظار

2009-10-07T15:58:00.004+03:30

سلام

خواستم بگم دوستام که همزمان با ما مصاحبه رفته بودن امروز ویزاشونو گرفتن. بهشون تبریک می گم و براشون خیلی خوشحالم. مدیکال یکی از کلاینت های وکیلم هم اومد. ظاهرا یکم قبل از ما فایل نامبرش بوده! یعنی روند مدیکال و ویزا صادر کردن از کندی دراومده؟؟؟؟؟؟؟ یعنی میشه همین روزا به ما هم زنگ بزنن و بگن که مدیکالتون اومده؟

امیدوارم چون تحمل و انتظار خیلی واسم سخت شده!

خوشبختانه ما الان داریم بصورت freelancer تو خونه کار می کنیم و جبران سر کار نرفتنمون میشه! اما دست و دلم خیلی به کار نمی ره! این بلا تکلیفی خیلی سخته!

مسافرت

2009-10-04T22:01:00.013+03:30

چند روزی که نبودم یا چند تا از دوستامون رفتیم مسافرت. خودمم نمی دونستم که اینقدر به مسافرت احتیاج داشتم. خیلی بهمون خوش گذشت و حال و هوامون عوض شد. :) رفته بودیم کلاردشت. اینم ۲ تا عکس از جایی که بودیم! جاتون خالی...

ٍ Rachel getting married

2009-09-27T11:47:00.004+03:30

من عاشق سینما هستم. به طوری که هنوز تصمیم نگرفتم توی گرافیک ادامه تحصیل بدم یا سینما؟؟ البته تا پارسال مطمئن بودم که سینما اما همونطور که میدونین هو چی سن آدم بالاتر می ره قدرت ریسکش هم کمتر میشه! نمی دونم هنوز :)

دوست دارم راجع به فیلم هایی که می بینم و به نظرم خوب هستن براتون بنویسم.

اسم این فیلم هست Rachel getting married کارگردانش: Jonathan Demme که فیلم های معروفش سکوت بره ها و فیلادلفیاست. با بازی Anne Hathaway

فیلم خوبیه داستان خوب و کارگردانی خوب. فضا در عین سادگی عمیق و با بازی های خوب داستان باورپذیزه. در کل نقد های خوبی هم گرفته. لینک فیلم رو میزارم تا اطلاعات و جزئیات و نقد اگه از فیلم می خواین بتونین بخونین :

http://en.wikipedia.org/wiki/Rachel_Getting_Married

نشتخوار خاطره

2009-09-27T10:59:00.008+03:30

پارسال همین موقع ها بود که رفتیم سوریه! استرسی که داشتم یادم نمی ره! دوران سختی بود. می دونستم که خوبم. به اندازه کافی سوال ها رو تمرین کرده بودم. زبان انگلیسی رو مشکل نداشتم، فرانسه هم در حدupper intermadiate بلد بودم. -الان که همش یادم رفته :)- اما بازم کلی استرس داشتم. بیشتر از بابت همسرم که فرانسه رو ۳-۴ ماه فقط خونده بود و می ترسیدم ازش سوالی کنه که خارج از شوالهایی باشه که تمرین کردیم و نتونه جواب بده!

افسری که با ما مصاحبه کرد یه خانوم بداخلاق مسن بود. تو لابی هتل نشسته بودیم که اومد دنبالمون . دفترش طبقه بالا بود و تو آسانسور ازمون پرسید تو این ۲ سال فوانسه خوندین؟ و ما گفتیم: آره و اون گفت: خواهیم دید!

شبیه ناظم بد اخلاق هایی بود که توی فیلم ای اروپایی میدیدی!‌ یا راهبه بداخلاق هایی که مقامشون بالاتره و بقیه رو زجر میدن. خلاصه تو همون سوال دوم بود که گفت برای چی کانادا رو انتخاب کردین و منم داشتم دلیل هامو میگفتم که گفت بسه!

این چیزا رو همه می گن. چیزای تکراری نگو ... اون چیزی که تو قلبته بگو.

با خودم گفتم یعنی چی؟ من کانادا رو به خاطر یه سری factو مشخصاتی که داره انتخاب کردم نه اون چیزی که تو قلبمه. سکته کرده بودم چی باید کی گفتم. همه اعتماد به نفسم یه لحظه محو شد. خودمو جمع و جور کردم و از اینکه آرتیستیمو نمی تونیم نمایشگاه بزاریم و هر کاری می کنیم با سانسور باید باشه و حتی عکس دختر بچه نمی تونیم رو بیلبرد بزاریم و با این وضعیت که نمیشه کار هنری کرد براش گفتم که از قضا تاثیر گزار بود. چشمتون روز بعد نبینه که بعدشم هر سوالی که فکر می کرد ممکنه من قبلن بهش فکر نکرده باشم و کار نکرده باشم پرسید.

مثلا وضعیت حقوق زنان تو ایران چطوره و حجاب چطوره و تو توی ایران حجاب داری یا نه و هزار تا چیز غیر معمول دیگه پرسید. اما نمی دونست که من یه Control Freak واقعی هستم و فکر کرده بودم که اگه این سوالا رو کرد چی جواب بدم که البته به بعضی یاشو فقط به فارسی فکر کرده بودم. آدم عجیبی بود. مثلا من وب سایت انجمن گرافیست های کبک رو از رو اینترنت پیدا کرده بودم. هی می گفت از کجا فهمیدی گرافیست ها اونجا انجمن دارن. فکر کنم بیچاره از وجود اینترنت خبر نداشت، گفتم بابا جون تو ایرانشم گرافیست ها انجمن دارن و ما عضویم.

هم من هم همسر جان نفری یک کتاب شیک واسه خودمون درست کرده بودیم که بهش نمونه کارامونو نشون بدیم. اونو اولش گذاشت کنار و نگاه نکرد، گفت ممکن خوشم بیاد و تو مصاحبه تاثیر بذاره!!!!!!

نه تنها از همسر هم چندین سوال کرد بلکه به همسرم گفت از من سوال کن!!! فکرشو بکنین. هسرم هم مونده بود چی بپرسه آخه.

آخرش با هر دومون دست داد و گفت تبریک می گم و با حوصله تمام نشست کتابامونو دید و به به چه چه کرد. اینقدر با دقت که تو تمام مدت دانشجویی استادامون با این دقت به کارامون نگاه نکرده بودن.

آها ۳ بار ازم پرشید اگه حامله ای بگو گفتم: نه نیستم. گفت اگه قصد بچه دار شدن داری بگو گفتیم نه نداریم فعلا. گفت مطمئنین؟؟؟؟؟ بگین اگه می خواین بچه دار بشین. ای بااااااااباااااااااا گفتیم نه دیگه!!!

اما نکته خوبش این بود که سطح انگلیسی مو که advance زده بود اما با کمال تعجب سطح فرانسمو زده بود avance superieur ! باورتون میشه از انگلیسیم بالاتر. معلم فرانسم وقتی فهمید کلی به خودش افتخار کرد.

یک سال شد و ما هنوز در انتظار مدیکال!!!!!!!

این قضیه هم خانوادگیه! خانواده من هم واسه کانادا استان پرینس ادوارد آیلند از طریق سرمایه داری اقدام کردن و اونا هم ۱۴ ماهه که منتظر مدیکالن!

هههههییییییییییی..........

چرا مدیکال ها و ویزاها دیر شده؟

2009-09-21T12:12:00.004+04:30

من الان با وکیلم حرف زدم و دلیل دیر شدن صدور مدیکال و ویزاها رو پرسیدم . اون میگه به این علت اینا کند شدن که تو اواخر تابستون معمولا اینا بیشترین حجم مصاحبه رو دارن، یعنی مصاحبه ها رو می زارن واسه سپتامبر و اکتبر، امسال از ابتدای ۲۰۰۹ قراره که قوانین مهاجرت به کانادا به طور قابل توجهی تغییر کنه! به همین دلیل اینا تا اونجایی که می تونن می خوان قبل از ۲۰۰۹ آدما رو باهاشون مصاحبه کنن که شامل قوانین جدید نشن! طبق گفته وکیل اینا معمولا تا پایان اکتبر ( ۱ ماه و ۱۰ روز دیگه ) هم مشغول مصاحبه ان و بعد از اون پروسه صدور مدیکال و ویزا سریع میشه! حالا این وسط هم مدیکال و ویزا صادر میشه اما ممکنه کند تر باشه!

معمولا صدور مدیکال ها ۸ ماه تا حداکثر ۱ سال بعد از فایل نامبر فدرال هست. حالا بشینین خودتون حساب کنین. مال من تقریبا ۹ ماه شده که تا ۳ ماه دیگه هم جا داره! حالا ممکنه فردا بیاد ممکنه ۳ ماهه دیگه :(

امیدوارم کار ههمون زودتر درست بشه :)

جواب نامه

2009-09-18T10:31:00.002+04:30

سلام

دیروز جواب نامه ای که به سوریه زده بودم رو دادن.

31 août 2009

Gouvernement du Canada

Ambassade du Canada

Service de visas

B.P 3394

Damas, Syrie

Cher Monsieur,

Je m’appelle xxxxxxxxxx. J'ai fait une demande d'immigration au Québec en tant que qualifiés sélectionnés!

J'ai eu mon entrevue à Damas le xx septembre 2008 et j’ai reçu mon numéro de dossier de l'immigration le x janvier 2009.

Mon numéro de dossier ést : xxxxxxxxxxxxxxxxx.

Il y’a environ 11 mois et demi depuis que j'ai eu mon entretien et je n'ai pas encore reçu ma demande d’ examens médicaux.

Je voudrais savoir si vous avez envoyé ma demande d’ Examens médicaux et dans le cas contraire connaître le statue de mon dossier.

Merci d’avance de votre aide. Je suis impatiente d'entendre de votre part.

Je vous pries de recevoir, Monsieur, mes salutations les plus distinguées.

signature

که آقا ۱۱ ماه و نیم گذشت و مدیکال منو فرستادین یا نه؟ که اونا هم جواب دادن:

Cher Monsieur:

Veuillez noter que votre dossier est à l'étape de revision.

S’il y a quelque changement dans les informations soumises, veuillez nous en aviser dès que possible.

Pour des renseignements plus détaillés sur les délais de traitement des dossiers ou pour toute autre information, veuillez consulter notre site web.

Afin de nous permettre de traiter toutes les demandes dans des délais raisonnables nous vous prions de veiller à ce que vos requêtes restent minimales.

Veuillez accepter nos sentiments les meilleurs,

Service des visas - DAK

Ambassade du Canada, Damas

B.P 3394

Fax: (963-11) 611-8034

Web site: http://www.international.gc.ca/missions/syria-syrie/

E-mail: damascus-im-enquiry@international.gc.ca

یعنی همون جوابی که به همه دادن که پروندتون در حال بررسی و اکه تغییری تو پروندتون مشاهده شد به ما بدین و اکه ایمیل میزنین و سوال دارین کوتاه باشه و درخواسستتون حداقل! به نظرم اصلا اینا به فرمت ایمیل آماده دارن واسه همه می فرستن!

تو پست قبلی نوشته بودم کسی اگه اطلاعات جدیدی داره بده! هنوزم میگم. :)

Goodbye iMac, Hello MacBook Pro!

2009-09-17T11:02:00.005+04:30

خوب تو این مدت که کم پیدا بودم هارد کامپیوترم سوخته بود. من یه iMac داشتم البته ما یه iMac داشتیم که ۲۰ ایتچ بود.

من و همسرم همیشه با هم سر کامپیوتر دعوامون میشه! خوب یه دونه کامپیوتر جواب نمی ده ! چون اکثر کارمون هم با کامپیوتره. نوبتی پشت کامپیوتر میشینیم. این جریان -سوختن هاردو می گم - باعث شد تا کامپیوترمون رو عوض کنیم و لپ تاپ Apple بگیریم. چون بردنش هم بسیار راحت تره. هرچند iMac هم کیس نداشت اما به هر حال از این بزرگتر بود و نمی شد با خودت ببریش تو هواپیما!

اما که چی ؟ مگه قراره بریم؟ چرا خبری نیست؟ البته بعضی از بچه ها ویزا ریکوئست شدن اما خبری از مدیکال ها نیست که نیست. دیروز توهم زده بودم که نکنه حالا حالاها نیاد! من دیگه طاقت صبر کردن ندارم. اینو جدی می گم! :(

اگه کسی هر خبر جدیدی داره اینکا بگه لطفا! اگه واسه کسی یا آشنای کسی مدیکال اومده یا اگه کسی به دمشق زنگ زده و خبری گرفته یا کلا هر کی خبر جدیدی داره با بقیه در میون بذاره! البته سعی کنین از منبع خبر مطمئن باشید.

منم که الان ۲ هفتست نامه دادم به دمشق اما جواب ندادن.

امیدوارم تا آخر سپتامبر خبری بشه!

چه خبر؟

2009-09-09T10:44:00.007+04:30

امروز ۱۸ شهریورماهه و ۹ سپتامبر.

یه هفته است که نامه دادم به سفارت و کارمو پیگیری کردم اما جوابی هنوز ندادن. نمی دونم اصلا جواب بدن یا نه!

فعلا که چاره ای جز انتظار نیست. قبلا بهتون گفته بودم که هی تصور اینکه چطوری خبر اومدن مدیکال بهم میرسه رو تو ذهنم مرور می کردم ، اما حالا این قضیه ازم دور شده و دیگه هیچ تصوری ازش ندارم.

دوستامون همه مثل خوودمونن، حال و حوصله هیچ کاری رو ندارن. از بعد از انتخابات هیچ کس نتونسته به حالت طبیعی برگرده!

حتی دیشب یکی از دوستای خیلی شادمو دیدم که همیشه وقتی حالم خوب نبود ازش انرژی می گرفتم، هیچ وقت اینقدر پریشون و ناراحت ندیده بودمش.

به هر حال یه سری برنامه واسه خودمون چیدیم. داریم جاهایی رو که تو تهران تا حالا ندیدیم رو می بینیم. البته بعضیاشو من دیدم همسر ندیده و بلعکس.

فعلا موزه ایران باستان و موزه آبگینه رو دیدیم. این جمعه هم میریم کاخ گلستان.

یه هفته هم هست که کلاس رقص می رم. عربی و هیپ هاپ. عالیه هم ورزشه هم تفریح! :)

اینم از احوال ما

یه تصمیم هم گرفتم. که اگه مدیکال تا آخر شهریور نیاد دوباره میرم سر کار!

اینم یه کار جدید:

پرنده مردنیست

2009-09-09T10:38:00.004+04:30

دلم گرفته است

به ایوان میروم و انگشتانم را

بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب

معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به مهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنیست

فروغ

من کار می کنم!

2009-09-03T16:59:00.006+04:30

نه! اشتباه نکنید! من از اول شهریور دیگه سرکار نمی رم! اما حالا که وقت دارم شروع کردم به طراحی کردن و به این خاطر خیلی خوشحالم. چون کاری رو که دوست دارم می کنم و خیلی کیف می ده!

وقلی طراحی می کنم احساس می کنم که یه کار مفید دارم می کنم و زندگیم به هدر نمی ره! من گرافیک خوندم و تو دوران دانشجویی حسابی کار ( طراحی و نقاشی ) می کردم، اما امان از این کار تجاری که آدم تو چاه تبلیغات می ندازه و پول هم که مزه می ده و تو هیچوقت فرصت کارای به اصطلاح هنری رو نداری.

البته تبلیغات هم خودش تلفیق هنر و صنعت و بسیاری کارهای تبلیغاتی از نوع خلاقش رو هنر می دونن، ضمن اینکه سالانه مسابقات زیادی تو این زمینه هست. :) اما کاری که آدم واسه خودش و نه مشتری بکنه هم خیلی عالیه!

همه چیز در حال حاضر خوبه جز اینکه نمی دونم چرا هر کی می پرسه مدیکالتون اومد یا نه میخوام بپرم و خفش کنم!‌ این روزا یکم هار شدم. جایی میشناسین واکسن هاریی چیزی بزنن؟ ولی واقعا این لعنتی نیومد که نیومد!

خوب اینم یکی از کارام، آکریلیک رو کاغذ

راه داشتن یک هیکل خوب

2009-09-03T16:31:00.001+04:30

یه جایی خوندم برای اینکه همیشه وزن مناسبی داشته باشی:

مثل یک پادشاه صبحانه بخور

مثل یک شاهزاده نهار بخور

و مثل یک گدا شام :)

2009-08-24T12:13:00.004+04:30

چرا آدمیزاد اینطوریه؟

من الان ۲۸ سالمه و از ۱۸ سالگی کار کردم.

همیشه می گفتمم آرزو دارم یه مدت توی خونه باشم. صبح ها تا لنگ ظهر بخوابم. واسه خودم طراحی کنم. پوستر واسه جشنواره های مختلف بزنم و خلاصه کارایی رو که همیشه دوست داشتم با خیال راحت انجام بدم.

الان چند روزه که خونه ام و نمی دونید چقدر دوست داشتم می رفتم سر کار!!!! البته نه تو شرکت قبلی :)

از وقتی تعطیلیم اولا که اصلا نمی تونم تا لنگ ظهر بخوابم. روز هم به نظرم خیلی سریعتر از همیشه شب میشه! اصلا وقتی خونه ای وقتت کمتر از وقتیه که سر کاری! باور کنید. نمی دونم چطوری اینقدر زود شب میشه؟؟؟؟

یه کارایی البته می کنم اما خوب فکر می کردم خیلی باید فعال تر باشم. اما باید تنبلی رو کنار گذاشت دیگه!

چند روز پیش وکیلمون ( خدا نسل وکیل های بی سواد و بی مسوولیت و دروغ گو رو از رو زمین بر داره) گفت که یه نامه زده واسه کسایی که مدیکالشون دیر شده و اونا جواب دادن که کارای اینا (ماها) در دست برسی ست. تقریبا هون جوابی که به اکثر کسایی که نامه نوشتن به اداره مهاجرت دادن. و وکیل هم به بنده گفتند که ماه آگوست اکثر کارمندای سفارت از زیر کار دررفته، مرخصی می گیرن و به مسافرت میرن و کارای ما چشم انتظاران و رها می کنن :)

امروز ۲۳ آگوست، امیدوارم با فرا رسیدن ماه مبارک سپتامبر فرجی بشه و آفیسرهای محترم باسن مبارک خود را تکانی دهند و مدیکال های ما منتظران ظهور نامه مدیکال هرچه زودتر بیاد :)

آفیسر کیس ما چرا یکم نمی جنبونی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پدیده النینو، به معنی کریسمس سبز در کانادا

2009-08-10T22:42:00.003+04:30

یه خبر خوب برای کانادایی ها و به خصوص برای کسایی که امسال اولین زمستونشون تو کاناداست.

ایرانتو: کارشناسان هواشناسی اعلام کردند، تغییرات نابهنگام آب و هوایی که به عنوان پدیده ال نینو شهرت دارد، باعث خواهد شد که کانادا پس طی کردن تابستان خنک سال جاری، شاهد زمستان معتدل خواهد شد.

بر اساس گزارش منتشره توسط مرکز پیش بینی وضعیت آب و هوای آمریکا ، دمای سطحی دریا در حال حاضر بین نیم تا یک و نیم درجه گرمتر از حالت نرمال در اقیانوس آرام است که بشکل ملموسی، موجب ایجاد تغییر در دمای هوا خواهد شد.

مشاهدات جاری و همچنین مدل های داینامیک هواشناسی، نشان می دهد ، آثار پدیده ال نینو در زمستان 2009-2010، بوضوح در نیمکره شمالی تأثیرگذار خواهد شد.

این سیستم که هر دو تا هفت سال اتفاق می افتد، باعث ایجاد خشکی در آفریقای جنوبی، شمال استرالیا، اندونزی و شمال شرقی برزیل و همچنین بارش سنگین در ساحل غربی آمریکای جنوبی می شود.

بنابراین اگرچه زمستان آینده ، فصل کم برفی برای اسکی بازان باشد اما برای شهروندانی که از پارو زدن خسته شده باشند، فرصت مناسبی برای استراحت زمستانیست.

آخرین پدیده ال نینو در سال های 2006-2007 باعث ایجاد زمستان گرم در کانادا گردید به طوریکه ماه مارچ 2007، رکورد گرمترین زمستان در جهان را بخود اختصاص داد.

http://www.iranto.ca/persian/news/news-detail.php?nid=4738

پنبه خانوم

2009-08-08T21:44:00.005+04:30

میگن تو خیلی از کشورهای اروپایی و امریکایی یکی از راه های درمان افسردگی اینه که به اشخاص افسرده یه بجه گربه میدن تا ازش مواظبت کنن. به نظرم این روش کاملا کار می کنه!

ما الان ۲ هفته ست که یه بچه گربه داریم. اسمش پنبه ست. خیلی خوشگله! از وقتی پنبه اومده حال من خیلی بهتر شده :)

ببینینش آخه!!!!!!!!!!!!

مهمونی خداحافظی شرکت

2009-08-08T21:17:00.006+04:30

گفته بودم که ما تا آخر مرداد میریم سر کار!‌ فردا شب قراره خونه رئیس شرکت یه مهمونی خداحافظی واسمون بگیرن با حضور روسا و بچه های شرکت. درسته که من دیگه نمی تونم اینجا(شرکت) رو تحمل کنم، اما به هر حال ۵ سال کم نیست. من ۵ ساله که اینجا کار می کنم، کلی روزای خوب و بد و اینجا گذروندم. در کنار همسرم که اونم همکارمه. ۵ سال ۸ ساعت در روز!

کلی طرح واسه محصولات مختلف زدم. کلی چیز یاد گرفتم و خلاصه حسابی از اینجا خاطره دارم.

هنوز منتظر مدیکال هستم. اون دوستامون که عین ما زن و شوهر گرافیست بودن و ۱۰ روز زودتر از ما مصاحبه رفته بودن الان یک ماهه

که نامه مدیکالشون اومده و دیگه کم کم منتظر ویزا هستن! چرا اومدن مدیکال ما اینقدر دیر شده؟ ممکنه اشکالی پیش اومده باشه؟

این روزا اینقدو کلافه ام و استرس دارم که اعصاب همسر رو هم به مقادیری خورد کردم.

می نشستم خسته در بستر

خیره در چشمان رویاها

زورق اندیشه ام آرام

میگذشت از مرز دریاها

روزها رفتند و من دیگر

خود نمی دانم کدامینم

آن من سرسخت مغرورم

یا من مغلوب دیرینم

فروغ

انتظارررررررر

2009-08-03T13:38:00.005+04:30

انتظار و باز هم انتظار

دارم دیوونه می شم. همه حالت هایی که ممکنه این خبر بهم برسه رو تو ذهنم تصور می کنم. تلفن که زنگ می زنه هری دلم می ریزه پایین.

دیکه نمی تونم.....

دل نگرانی

2009-07-31T08:41:00.009+04:30

خوب شاید همه بهم می گن چرا اینقدر نگرانی؟ شماها بالاخره که دارین می رین! مهم همینه، دیگه این همه غربتی بازی نداره!

اما آخه می دونین چیه، اولا که قراد داد ما (من و همسر جان) تو شرکت تا آخر مرداد!!!!!

دلیل این امر هم وکیل ..... (چی بگم؟؟؟ جا داره اینجا یه فحش آبدار نثارش کنکم. نه واقعا! جا داره) مونه! چرا؟ چون ما وقتی می خواستن

قراردادمون رو تمدید کنن ما زنگ زدیم به این خانم و پرسیدیم حداکثری که ممکنه طول بکشه به ما بگو. چون من و همسرم و همینطور اون دوستمون که گفتم با ما اقدام کردن یه جا کار می کنیم و هر ۳ طراح گرافیک هستیم. خلاصه ما باید حتما چند ماه قبل از رفتن اطلاع می دادیم و گرنه تصفیه حساب بی تصفیه حساب! خلاصه این خانوم فرمودند شما ۸-۱۰ ماه حداکثر از تاریخ مصاحبتون می رید!!! (یعنی ما می بایست اردیبهشت تا تیر رفته بودیم) ما هم گفتیم این حرفاش هیچوقت دقیق نبوده اصلا قرارداد و تا مرداد می بندیم. چشمتون روز بد نبینه که مرداد داره به نیمه می رسه و خبری از مدیکال نیست!!! یعنی ما بعد از مرداد بیکار می شیم و باید از جیب بخوریم. :(

برای من هم که از ۱۹ سالگی تا الان ۱هفته هم بیکار نبودم بیکاری خیلی سخته!

دوما! این بدتر از اولی

دوما ما این خونه ای که توشیم رو باید یا تا آخر شهریور یا حداکثر آخر مهر تحویل بدیم. این یعنی آوارگی. یعنی باید بریم خونه خانواده هامون. کاری که من خیلی باهاش حال نمی کنم. نه اینکه اونجا بد باشه! خانواده های خوب و مهربونی داریم، من دوست ندارم مزاحم کسی بشم. این کار برام خیلی سخته! احساس سربار بودن می کنم.

این ۲ دلیلی که من به خاطرش می خوام زودتر مدیکالمون بیاد.

شرح پرونده مهاجرت ما

2009-07-31T08:41:00.008+04:30

فکر کردم واسه کمک به کسایی که تو راه مهاجرت به کانادا هستن یه خلاصه ای از وضعیت پروندمون بگم:

ارسال مدارک: اسفند ۱۳۸۴

بازشدن فایل نامبر: اردیبهشت ۱۳۸۵

نامه مصاحبه: تیر ۱۳۸۷

تاریخ مصاحبه: مهر ۱۳۸۷

فایل نامبر فدرال: دی ۱۳۸۷

الان هم که ۱۰ ماه و ۲ روز از تاریخ مصا حبه میگذره و ما منتظر مدیکال هستیم.

2009-07-31T08:38:00.002+04:30

در زندگی زخمهايی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خورد

و میتراشد. اين دردها را نمیشود به کسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که اين

دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پيش آمدهای نادر و عجيب بشمارند

و اگر کسی بگويد يا بنويسد، مردم بر سبيل عقايد جاری و عقايد خودشان

سعی می کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آميز تلقی بکنند...

بوف کور

Where is my vote?

2009-07-30T19:29:00.002+04:30

این یکی از کارایی که درباره حوادث اخیر کشیدم.

یکی از بدشانس های عالم

2009-07-30T09:48:00.005+04:30

نمی دونم شماها به شانس اعتقاد دارین یا نه؟

اما این قضیه رفته رو نروم! یعنی می دونین چیه؟ من واقعا اگه بدشانس ترین آدم دنیا نباشم اما حتما تو گروه بدشانس ترین آدمای دنیا قرار

می گیرم. واقعا قلو (نمی دونم چطوری نوشته می شه؟:( ) نمی کنم.

من الان تو زندگیم چیزای خوبی دارم و به جاهای خوبی رسیدم ، اما برای رسیدن به همه اینا رسما دهنم صاف شده!

یعنی آدمای دیگه ای که کارای مشابه من رو کردن با یک پنجم مشکلاتی مه من باهاشون مواجه شدم اون کارو به سرانجام رسوندن.

مثلا همین قضیه مهاجرت! بابا هر مرحله از کارام با کلی مشکل مواجه شد. ۳ هفته مونده به مصاحبه ام تو سوریه وکیلم زنگ زد و گفت یه مشکلی پیش اومده. متاسفانه مصاحبه ات کنسل شده!!!!!! فکر کنین من چه حالی پیدا کردم. ۲ هفته هم طول کشید تا کارمو درست کنه!

تو این ۲ هفته هم که من تقریبا مردم. تازه بعدش هم تاریخ مصاحبه عوض شد و ما هم چون از قبل بلیط گرفته بودیم و هتل و رزرو کرده بودیم و مجبور شدیم تاریخاشو عوض کنیم کلی ضرر کردیم.

این یه نمونش بود. یکی از دوستامون که اونا هم واسه مهاجرت به کانادا اقدام کردن البته ۸ ماه بعد از ما الان ۱۵ روزه نامه مصاحبه شون اومده.....

بعضی وقت ها فکر می کنم شاید زیادی زندگی رو سخت می گیرم. شنیدین میگن سخت نگیر تا دنیا بهت سخت نگیره؟

منم دارم سعی می کنم یکم بی خیال تر باشم، اما سخته دیگه، من آدم خیلی جزئی بینی هستم، دست خودم نیست.

نکته: در این وبلاگ ممکنه کلی غلط املایی، کلی جمله بندی غلط، کلی لغات من درآوردی و یکم کلمه های بی تربیتی بخونین.

به خوبی خودتون ببخشید. :)

سخن نخست

2009-07-29T22:56:00.007+04:30

من همیشه نوشتن واسم خیلی سخت بوده

این وبلاگ رو درست کردم شاید بهم کمک کنه که با نوشتن آشتی کنم.

این وبلاگ مخصوص به خاطرات من در راه مهاجرت به کانادا نیست، اما چون این قضیه نقش مهمی تو زندگیم داره قاعدتا شما مطالبی در این مورد خواهید خوند.

من و همسرم درست۳ سال و ۵ ماه پیش برای مهاجرت به کانادا از طریق کبک اقدام کردیم.

الان ۱۰ ماه از مصاحبه ما می گذره اما هنو خبری از مدیکال نیست.

انتظار...........

انتظار واقعا غیر قابل تحمله! به خصوص هرچی به انتها نزدیک می شی. مثل یک دونده نزدیک خط پایان! نزدیک خط پایان نفس گیر تره!

اما چه میشه کرد؟ چاره ای جز انتظار نیست.